land
land
Het betreft de verbouwing en uitbreiding van een cultureel centrum uit 1972 met een uitgesproken robuuste bouwstijl, gekenmerkt door besloten volumes uit beton en donkere baksteen.
Op basis van bouwfysisch onderzoek werd besloten om de voorbouw te slopen en een soortgelijk volume te herbouwen, aansluitend aan de bestaande architectuur, maar naar de huidige energetische en akoestische normen. Ook omvat het project een nieuwe ondergrondse tentoonstellingsruimte.
De bestaande foyer werd naar uitzicht toe zo veel mogelijk behouden maar onderging ook een grondige renovatie. Het schrijnwerk werd vervangen, de bestaande bronskleurige beglazing werd na een dalichtstudie vervangen door zonwerende beglazing met verbeterde daglichttoetreding en bestaande koudebruggen werden aangepakt. Zo werden de betonnen balken die de vliesgevel perforeren afgezaagd, voorzien van een thermische onderbreking en opnieuw aangestort. Ook elders in het gebouw vormden de vaak conflicterende eisen naar esthetiek en bouwfysica een uitdaging.
In het project is er in enkele specifieke ruimtes zoals de nieuwe tuinzaal omwille van zijn functie als zaal voor muziek en gesproken woord, veel aandacht besteed aan akoestiek. De nieuwe tuinzaal is voorzien van een akoestisch plafond en akoestische wandafwerking bekleed met lattenwerk. Ventilatiegeluid en geluid van technische installaties werd minimaal gehouden door een doorgedreven ontwerp van het kanalennetwerk en de verschillende scheidingswanden. Ook werd er gekeken naar het gelijktijdig plaatsvinden van verschillende evenementen in de verschillende zalen en ruimtes en de beheersing van bijhorend lawaai.
In de uitvoering is er een eigenfrequentiemeting uitgevoerd van de trap naar de tentoonstellingsruimte. Deze werd uitgevoerd in andere dimensies dan oorspronkelijk ingetekend was en moest dus onderworpen worden aan een eigenfrequentiemeting. Dit om te voorkomen dat deze door bezoekersverkeer onaanvaardbaar aan het trillen zou kunnen gebracht worden. De meting wees uit dat de trap voldoende stijf was om aan de trillingen van voetstappen van bezoekers te weerstaan
