land
land
De impedantiebuis, ook wel bekend als de buis van Kundt, is een gestandaardiseerde methode om de geluidsabsorptiecoëfficiënt van materialen te bepalen volgens ISO 10534-2. Deze techniek maakt het mogelijk om de prestaties van absorberende materialen nauwkeurig te evalueren met relatief kleine proefstalen – ideaal voor onderzoek, productontwikkeling en kwaliteitscontrole.
De opstelling bestaat uit een rechte buis waarin het testmonster aan één uiteinde wordt geplaatst en een luidspreker aan het andere uiteinde een geluidsgolf genereert. Twee microfoons registreren de invallende en gereflecteerde geluidsgolven. Uit deze signalen worden de absorptiecoëfficiënt berekend, wat gedetailleerde informatie oplevert over hoe het materiaal geluid absorbeert. Bij Daidalos Peutz hebben we verschillende maten impedantiebuizen beschikbaar diameter 29 mm en 100 mm, waardoor materialen kunnen worden getest in een frequentiebereik van 50 Hz – 6,4 kHz. Achter het meetstaal kunnen eveneens verschillende luchtlaagdiktes worden ingesteld of meetstalen van verschillende materialen worden samengesteld.
In vergelijking met metingen van de geluidsabsorptie in een nagalmkamer volgens ISO 354 – die grote hoeveelheden materiaal vereisen (minimaal 10 m²) – biedt de buis van Kundt een efficiënt en flexibel alternatief. Deze impedantiebuis methode volgens ISO 10534-2 is echter beperkt tot metingen onder loodrechte geluidsinval. Absorptiecoëfficiënten bij loodrechte geluidsinval afkomstig van impedantiebuismetingen zijn niet vergelijkbaar met absorptiecoëfficiënten bij alzijdige geluidinval gemeten in de nagalmkamer volgens ISO 354. De nagalmkamer-methode bepaalt (onder ideale omstandigheden) de geluidsabsorptiecoëfficiënt voor diffuse geluidsincidentie.
Uw voordeel : Omdat er slechts kleine monsters nodig zijn, is de impedantiebuis bijzonder geschikt voor:
Ontwikkeling en vergelijking van nieuwe materialen of prototypes.
